تمام دیشب را در حین دیدن مراسم اسکار و بعد از اون هم ، مصاحبه های مطبوعاتی ، به این موضوع فکر میکردم که چرا واقعا ستاره ها را کنار چهره هایی چون جورج کلونی نمیبینیم؟!!! فکر میکردم که دوباره دچار توهم و پریشانی ذهن دارم میشم! تا که امروز صبح به مطلبی که آزاده نوشته برخوردم ، متوجه شدم که تنها من نیستم که به این موضوع فکر میکنم.
برام واقعا جالبه چرا اقلا روزانه چندین بار این صحنه به شکلهای مختلف برام تداعی میشه! در عین ناباوری هر روز صحنه هایی رو میبینم که یک فرشته ی بهشتی ، بسیار عاشقانه ، دست یه غول بی شاخ و دم رو گرفته و داره راه میره! یا گاهی بعدازظهرها ، واقعا در مسیر برگشت به سمت خونه و در مسیر ساب وی ، همیشه این سوال برام پیش میاد که چه کسی دست تو دست این حوریهای زیبا میزاره و شبها قبل از خواب میبوستشون!؟!
چرا خانومها اصولا برعکس اون چیزی که نشون میدن ، دنبال انتخاب بهتر نیستند؟! دنبال چی هستند به نظر شما؟ مشکل از کجاست؟
Perhaps you have addressed this before, why do women choose unstable “losers” over stable, “good guys”? Last night during the OSCAR at the 78th annual Academy Awards in Los Angeles, I was thinking all the time, why the woman goes for the “stray”, not the “well- bread”?!
Why Hollywood’s stars do not prefer to be the beauty angel of “George Clooney”?! That’s why I always meet people in public and talk to myself all the time, why they are not choosing the well-bread? Who is the one who listening to them all the time and cuddle all night?
I think it goes to the issue of challenge, which has two aspects: One is “benign”: the man has to be a challenge in the sense that he is not too available. Another, which is negative, is the man is so "damaged" that he presents a challenge in another, less benign way: the woman wants to "fix" him. What do you think?